یک عمر به ایکاشهای خودم چسبیدم و عمرم گذشت.
اما یک روز با خودم قرار گذاشتم ایکاش ها را در پستوی خاطراتم تنها بگذارم
و زندگی را در همین لحظه دریابم
آنگاه زمان به شوق حرکت من ایستاد
تا حرکت کنم به سوی آنچه در ناشناخته ها منتظرم بود.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 9:31 توسط م.مهتاب
|