مهتاب

تو ای پیدا تو ای پنهان

تمام لحظه هایم با تو پیوند است

نیاز من به تو آری

فقط یک لحظه لبخند است

تمام آرزو هایم

به تو پیوسته پیوسته

(هر لحظه بسته به وجود توست )

تمام دلخوشی هایم

ز تو یک لحظه نگسسته

بیا

شاید که این قصه سر انجامی دگر یابد

بیا

تا این شب غصه به آرامی به سر آید

بیا

تا لیلی ومجنون حدیث عشق ما گویند

بیا

تا بعد ما از ما هزاران قصه ها گویند

ز تو دوری دگر یک لحظه دشواراست

دل آزرده ام از بی وفایی سخت بیمار است

بیا امروز

حالا وقت دیدار است

                                         ۸۷/۳/۲۵

                                                  م.مهتاب

شعر من بیمار است

                                          اندکی تب دار است

از دورنگی خسته

                                      از دروغ بی زار است

شعر من  وا داده

                                   با صکوتی ساده

شعله سوزانش

                                   از نفس افتاده

قلمم بی تاب است

                                          شب من بی خواب است

این همه شور ونیاز

                                      واژه ها نایاب است

قلمم تا که نوشت

                                       غصه دل بسرشت

غصه ام شعری بود

                                         قلمم قصه نوشت

                                                                         م.مهتاب   

از همه عالم بریدم از خودمم دل بریدم

یهو نمی دونم چی شد به آخر خط رسیدم

دفتر شعر عمرم و یکی یکی ورق زدم

برای هر ترانه ای هزار دفعه قلم زدم

نوشته شد ترانه هام از آسمون واز زمین

دفتر مشق شعرمو  ورق بزن بخون ببین

نوبت اسم تو که شد نگفته ها نگفته موند

بغض سکوتم نشکست کسی ترانمو نخوند

حرفای عاشقانمو باید که فریاد بزنم

حدیث شعر خفتمو رو به خدا داد بزنم

قصه عاشقی تویی قصه عاشقی منم

..................

                                  ۸/۲/۸۷

                                     م.مهتاب